Truida de Raaf: Over hechtingsproblematiek

 

Kinderen die niet goed kunnen spelen, kinderen die de hele dag je aandacht willen, kinderen die het contact uit de weg gaan, kinderen met eet-  en slaapproblemen. Het kunnen signalen zijn van onveilige hechting.   Wat kunnen ouders en begeleiders doen om het kind te helpen zich beter te voelen?

Het thema hechten is een basaal thema, het gaat over de verbinding die mensen aangaan met anderen. Hechten is ook een veilige behuizing vinden in je eigen lichaam, goed in je vel komen te zitten. Het fundament voor dit tweevoudige proces van hechten wordt gelegd in de eerste vijf levensjaren. Basisveiligheid, je kunnen toevertrouwen, het ontwikkelen van zelfvertrouwen en autonomie zijn de bouwstenen in het proces van hechten. Het vormt de basis voor een morele ontwikkeling. 

Op dit fundament wordt in het leven verder gebouwd, een eerste hechtingsstijl heeft zich ontwikkeld. Gedurende het hele leven speelt hechten en onthechten een rol, zoals bij ziekte en ouderdom, bij een scheiding, bij leven en dood. Hechtingsproblematiek hoort bij het leven.

Het bieden van basisveiligheid en voldoende uitdaging helpt het fundament voor een veilige hechting en zelfvertrouwen te leggen. In deze workshop willen we ons verdiepen in dit thema en inspiratie opdoen om kinderen te helpen zich zo veilig mogelijk te hechten. Ook later in het leven is het mogelijk kinderen en volwassenen te helpen de verstoorde verbinding met het eigen lichaam en de wereld zoveel als mogelijk is te herstellen.  

Bij een veilige hechting hoort:

  • nabijheid zoeken en afstand nemen 
  • troosten en getroost worden
  • warmte geven en ontvangen
  • kwetsbaar durven zijn en je toevertrouwen
  • je kunnen verbinden en los kunnen laten

 

Truida de Raaf, orthopedagoog/gz-psycholoog